Sevde Kocaman Şiirleri - Şair Sevde Kocaman

Anlatıp durmak gereksiz, biz bu aşkın lâliyiz,
Gözlerin girdâbı dünyâ, biz onun hayrânıyız.

Aklı verdik rüzgâra, kaybolmuşuz ufkunda bak,
Bir nefeslik aşkın artık en güzel hüsrânıyız.

Akıp gidersin de ey zaman, her canı bir mülteci mi sandın?
Yaprak döken şu ömür bağına bakıp, hep kışı baki mi sandın?
Ben senin o dar koridorlarını aşıp, kendi ufkuma yaslandım;
Geçtiğin yollar yok olmuş artık, ben o eski yollardan çoktan uzaklaştım.
Tik tak eden her ses, aslında fani ömrün sinsi ayak izidir,

Sevdam yürek yakar, can efendi,

Vuslatımın gözleri kan ağlıyor.
İki çift göze vurgun bu yüreğime
,
Ayrılık vakti yaklaşıyor.

Dalından kopmuş bir çiçek gibiyim,

Gözlerimi açtım demir parmaklıkların ardında,
Yıllarca gökyüzünü bir kareye sığdırmışım.
Gölge düşerken o daracık odama,
Meğer ben kendi içimde bir zindan yaratmışım.

Ama bugün, o paslı kafesi ayırdım kilitlerinden,

Sen gaybı bilmezsin
,
Gönülden geçeni görmezsin
,
Sevdim der geçersin
,
Canan’a erdim sanarsın.

Oysa aşk bir perdedir.

Ey bana yâr nazarıyla bakmayan sevgili,
Ruhumu ellerinde harabeye çeviriyorsun.
Şu aciz gönlümün Aşk-ı nârından,
Arş-ı âlânın haberi yok mu zannediyorsun?

Dilimde sade bir söz, kalbimde derin sevgi,
Bilmezler ki şu sevdama kelimeler değil dengi.
Dışarıda dünyanın o bitmek bilmeyen gürültüsü, Ruhumu yoruyor her insanın sessiz gürültüsü .

Sana çevirdim yüzümü, bu kalabalık handa,
Sadece hasretin büyüyor her anımda.

Göğsüm mahkûm kalmış kuş misali bir kafeste,
Öyle bir zindan ki bu, acısı sızım sızım derinde;
Zindandan beter bir dünya var şimdi içerimde.
O zindanın acısı ki derinden de derinde..

Çırpınan ruhumun sesi kesilirken bu kafeste ,

Bir seher vakti ilişti ruhum zamana,
Sanki Kâlu Belâ’dan kalmış bir sızıdır içimde taşıdığım bir sen
Ne bir isim biliyorum sana dair,
Ne de yüzünün hangi mevsime benzediğini.
Lakin yüreğim
Asırlardır seni tanıyormuş gibi ürperiyor.

Hicranla yıkandı göğsüm, aşk küle döndü.
Sessizlik konuştu sonra, kelâm da yandı.
Her harfi duaların kurşun gibi saplandı,
Sabırla örttüğüm eski yaram da yandı.

Geceyi giyindim ben, yıldızlar sustu.