Bî-zaman Şiiri - Sevde Kocaman

Akıp gidersin de ey zaman, her canı bir mülteci mi sandın?
Yaprak döken şu ömür bağına bakıp, hep kışı baki mi sandın?
Ben senin o dar koridorlarını aşıp, kendi ufkuma yaslandım;
Geçtiğin yollar yok olmuş artık, ben o eski yollardan çoktan uzaklaştım.
Tik tak eden her ses, aslında fani ömrün sinsi ayak izidir,
Aynalardaki o yabancı çizgiler, geçen yılların sessiz dilidir.
Ne dünün kasveti kalır bu baki handa, ne yarının o süslü vâdi;
Ruh bir kez uyandı mı uykusundan, ne zincirin kalır ayakta ne de geçici hâkimiyetin bâki..