Yağmurla Öğrenilen Yokluk
Sokaklar ıssız, kaldırımlar dilsiz...
Yüzünün gölgesi peşimde, adını bilmeyen yabancılar gibi.
Beni sevmezsen güneşi sev, yağmuru sev;
Ben, o ikisinin arasına sıkışmış bir yalnızlığım.
Gidiyorum...
YÜREĞİNE SIĞMAYAN BEN DEĞİLDİM
Benim sevmelerim ağır geldi de,
yüreğine koyamadın mı?
Yoksa sevgiye değil,
bir ömrü omuzlamaya mı korktun?
YÜRÜYÜŞ YOLU
Yürüyüş yolunda bıraktım bugün kalbimin en sessiz tarafını.
İnsan, bir yolu yürür de aynı yerde kalır mı?
Yusufçuk Kuşuyum
Yusufçuk kuşuyum ben, kırılgan bir rüzgârın kanadında,
suya düşen gölgeler gibi titrerim her bakışında.
Bir dalın ucunda duramam uzun,
çünkü kalbim hep uçmayı öğrenir senden yana.
Benim eski halim,
senin eski halini çok sevmişti…
Henüz kırılmamış aynalardık o zaman,
birbirimize bakınca sadece kendimizi değil,
olmak istediğimiz hâli de görürdük.
Zor Zaman
Sen beni en güzel hâlimde sevmedin sevgilim...
Herkesin alkışladığı günlerde, gülüşlerimin ardına saklandığım zamanlarda da değil.
Sen bana, hayatın en ağır mevsiminde geldin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!