Garip Kel Şiiri - Kasım Kobakçı

Gitti saçlarım, ayna küs bana,
Tarak darılır, fırça dert yana,
Berbere küstüm, girmem dükkana,
Başımda esen, serin yel kaldı.
*
Cepte metelik, kalmadı gitti,
Sahte dostluklar, bir anda bitti,
Dertler büyüdü, canıma yetti,
Avucumda boş, kuru el kaldı.
*
Çıplak gerçeği, gördüm sonunda,
Yalan kalmadı, hayat yolunda,
Şapkam da uçtu, rüzgâr kolunda,
Ayazda donmuş, garip kel kaldı.