Garip Hayatım Şiiri - Kasım Kobakçı

Kayıt başladı garip hayatım filme döndü birden,
Başrol benim derken düştüm yürekteki merdivenden,
Kimse beni tutmadı çıkıp gelmedi uzak yerden,
Seyirciler gülerken bense o sahnede ağlıyordum,
Senaryo çok hatalı ben bunu daha dün anlıyordum.
*
Hüzünlü sahne için oldu hep bütün bu boş çaba,
Set ekibi gelerek gösterdi bana bir araba,
Tam araca binerken kaydım düştüm çamura merhaba,
Üstüm başım mahvoldu makyajım aktı yüzüm soldu,
Lirik sahnemiz bitti her şey komedi gibi boş oldu.
*
Ağlamam gerekirdi benim de akan sular içinde,
Gözlere soğan sürdüm yaşlar süzülsün acı biçimde,
Seyirciler şaşırsın istedim böyle garip çekimde,
Öyle ağladım ki tüm set ekibi bakıp şaştılar,
Gözümü yıkamaya sular ile tez ulaştılar.
*
Aniden müzik çaldı bozuk aletin ortasından,
Rüzgar esiyor idi o makinenin civarından,
Sahte yaprak döküldü dekor ağacın kenarından,
Bütün bu sahtelikler acı verdi o yüreğime,
Bir çay molası ilaç gibi geldi boş dileğime.
*
Oyuncu bana sordu acaba benim repliğim neydi,
Boynuma sarılıp da güya yalandan başını eğdi,
Gözyaşı damlatırken o an kazara gözüme değdi,
Acıyla bağırdım ben set ekibi telaşla geldi,
Şiş gözüm o an ekibin acıyla bağrını deldi.
*
Yönetmen öfkesiyle attı elinde tuttuğu fonu,
Dedi böyle adam görmedim hayatımın geldi sonu,
Aslında haksız değil bitti o boş ve uydurma konu,
Ağlamak yerine ben güldüğüm için çektik çileyi,
Bozmuştum yalanlarla dolu o kof ve şaşkın hileyi.
*
Filim çekmek gerçekten yorucuymuş, ah içim karardı,
Sette yanan ışık vurdukça benim yüzüm sarardı,
Oradan kaçmamın inan kendim için yararı vardı,
Bırakın da beni artık döneyim o gerçek hayata,
İnanmıştım zamanında kül olan o sahte sanata.
*
Gerçek hayat çok daha güzelmiş yoz sözler olmadan,
Yaşarım ben kendi halimde saçımı da hiç yolmadan,
Saf ve doğal kalmak en iyisi sararıp da solmadan,
Filim çekmek hevesim de inan ki artık hep bitti,
Lirik sahneler rüzgarla birlikte çok uzağa gitti.