Günün en sıcak saatlerinde
Ayağımı yakıyorken kumlar
Mavi bir deniz haydi gel deyip
Derin kalbinde beni kucaklar
Sahilin bu en güzel hali
Aşk ki
Görkemli bir cesarettir
Daha hiçbir meydanın görmediği
Açılamayan sımsıkı yumruk gibi
Aşktan daha cesuru görülmemiştir
Öylesi bir yanan kalpten
Taktı baretini
Giyindi tulumunu
Tuttu çekicini
Kavradı orağını
Yürüdü çamurlu ayaklarıyla
Yürüdü karanlıkların en karası gecede
Ay ve Zühre üst üsteydi
Gökyüzünün aynasında
Ay ve Zühre bambaşka sanılırdı
Yahut bazı bayraklar yanlış tanınırdı
Zühre yıldız değildi
Yıldız da Zühre kadar parlak
Serviler arasında erguvanlar vardı
Bahardır
Buz gibi soğuk bakardı
İliklerine kadar titrerdin
Yağmurlu sabahları
Gri perdeler kapardı
Bahar rüzgârları ölüm getirdi bizlere
Eriklerin açılışını göremeyecek gibiyiz
Mimozalar çoktan ölüp gitti
Sarılıklarını kaybetti adalar
Dalgalar vuruyor boş sahillere
Sahillere martılar dahi uğramıyor
Çok uzak diyarların Beat gezgini
Dilinde dudaklarında raylardan gelen seslerin özlemi
Şimdi dört duvar arasında kapanmış yorgun bir serseri
İçinde evine dönememenin burukluğu
Şiir geceleri ardından humar sabahların anılarda kalan sarhoşluğu
Dağılmış kağıt ruloları arasında yuvarlanan bira şişeleri
Eksilmiş kitapların ruhu üstümüzden
Kahvelerin tadı kalmamış
Şeb-i Yelda çökmüş üstümüze
Göğe bakıp nâr bekleriz
Uyanır mezarlardan ruhlar
Yükselir ulu bir çınardan
Gölgeler
Neon ışıkları arasında kıvrılıp duruyor
Kayıp ruhların sürüklendiği yere
Zamanın kucağında eriyen farklı renklerde yaşlarım
Bir sarmalın merkezine doğru beni
Kemal Sunal gülüşüyle çekiyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!