Füsun Dudurga Şiirleri - Şair Füsun Dudurga

Kadın önce insan, sonra eştir
Annedir, evlattır, kardeştir
Gülü tutmasını bilene gülistan
Bilmeyene dikendir
Oysa kadın; tarlayı eken, hasatı biçendir
Kadın; kan kusup, kızılcık şerbeti içendir

Hayatta kimse kimsenin kıymetini bilmez ya hani
Kırar döker sevdiklerini....
Aklına bile gelmez almak gönüllerini
Hayatından kayıp gittiğinde
Anlarlar değerini
Çünkü doldurmaz kimse kimsenin yerini...

Ben bayan tavır
Tarzım değildir bağırıp çağımak
En asli görevim adil olmak
Ezkaza haksızlığa uğradıysam
Önce derinden üzülürüm
Pişman olmamak için sabrımı kuşanır

Enflasyon almış başını gidiyor
İkramiye kuş boku kadar eriyip bitiyor
Emeklim bayram gelmiş neyime diyor
Garibimin evine bırakın eti,
Kuru ekmek bile zor giriyor...
İş arayan babalar canından beziyor

Çocuklara tecavüze ses YOK!
Şehit sayısı artıyor ses YOK!
Camide fuhuşa ses YOK!
Asker zehirleniyor ses YOK!
Uyuşturucu patladı ses YOK!
Hak, hukuk, adalet istiyoruz ses YOK!

Er mektubu okunur da, sarhoşun ki okunmaz...
İlle de dostun gülü yaralar beni
Ellerin taşı dokunmaz...
Dürüstlük pahalı bir mülktür,
Herkeste bulunmaz...

Bir annenin kucağına doğdun
Çocuğu oldun,
Kardeşine kardeş
Eşine eş oldun
Evinin kadını,
Çocuklarının annesi oldun

Annen gittiğinde
Kapıyı açanın
Yemek yapanın
Sevgiyle bakanın
Sobayı yakanın gider

Unutma;
Sen değerini bilenin yanında kıymetlisin
Bilmeyen ise,
Ne yapar eder seni gözden çıkarır....
Çünkü bahanesi hazırdır
Gözünün üstündeki kaşın bile suçtur

Kime sorsanız kalabalık
Ama bir o kadar yalnız...
Arka çıkanı da yok kimsenin,
Yanında duranı da...
Ortalık yargısız infazcılarla dolu
Siz siz olun uzakta aramayın celladınızı