Çocuklar çiçektir
Kırmayın dallarını
Benim nadide çiçeklerimin bükmeyin boyunlarını
Hep gülsün yüzleri
Göz pınarlarına yaş değmesin
Başları yere eğilmesin
Evde işin bitmez
Ocakta aşın....
Bağrına basıyorsun belki taşın
Bilmem ki kaçtır yaşın
Bırak bitsin...
Allahım ne para ne pul
Ne şan ne şöhret
Beni ne açlık ne tokluk koyar
Beslersin kargayı, gelir gözünü oyar
Ben isterim ki;
Kahve kokulu hatrı sayılan arkadaşlar
Düşünce karanlığıma
Kızma ama,
Işık ol bana
Aklımın iplerini tut
İlham ol bana
Gerektiğinde özüm
Elazığ' da ve Malatya'da yer gök sarsıldı
Üstelik hava dayanılmaz soğuktu
Enkaz altında can pazarı yaşandı
Yaralısı, ölüsü sedyelerle taşındı
Tarih tekerrürden ibaret olamazdı
Deprem gene canlar aldı
ATAM ulusun işgal altında
İpin ucundaki cambaz misali
Şans eseri yaşıyoruz
Tecavüzler, soygunlar, bombacılar İşizlikler, yolsuzluklar
En kötüsü de çaresizlik...
Güzel günlerse teğet geçiyor...
Bir çocuk oturdu gözbebeklerime
Zır zır ağlayan
Üzmemek için kimsecikleri her şeyi içine atan
İp atlayan, yakar top oynayan
Küçük sevinçlerle yüreği deli gibi atan
O çocuk ki anne-baba dendiğinde,
Bir kızı olmalı insanın
Huyu suyu güzel, kendi melek
Ayakları yere sağlam basan
Konuştuğunda sözünü dinleten
Sıcacık bakışları olan
Dürüst, adaletli, merhametli
Afedersiniz ama
İnsanlar hayvan olmuş
Hayvanlar insan
Azan da insan, kızan da insan
Bu ne nizam, bu ne mizan
Bu ne vicdan...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!