Ne idiği belirsiz kavga, sözde münâzara.
"İndir o elini!" Gibi birkaç lüzûmsuz nâra.
Görsem bile, diyerek haykırmam: "Görüldü kara!".
Bastığınız yer, çorak olduğundan mütevellit.
Açılışı sandı, yalnız soyunmaktan ibâret;
Ne kadar tuhâf mahlûkâtsınız siz?
Maymun dediniz atanıza dahî.
Hakkınız elbet, inkâr edemeyiz.
Âdem niçin cennetten düştü sahi!
Yemese elmayı, aç mı kalırdı?
O kadar mübarek birisi değilim belki de,
Olsaydım tutardı ettiğim dualar kendime,
Yahut her gün sayıp durduğum beddualar bile,
Adı sanı gereksiz olan o mâlum herife.
Hiç istemediği hâlde doğarmış insan.
Hiç gönüllü olmasa da yaşarmış insan.
Konuşacak hiç kimsesi kalmadığında,
Sayfalarca ama boş boş yazarmış insan.
Esefler olsun size bre sersefil herifler!
Masum bir çocuğun nefretini kazandınız.
Söyleyin ulan korkmayın, anası kerifler!
Bu intikam soğudukça söner mi sandınız.
Eğer öyleyse bilin ki epey yanıldınız...
ey gecelerimi aydınlatan
mâhım, ilhâmım, nur'um
senle çarpıyor aciz kalbim
sensin benim ruhum soluğum
var oluyorum sevdanla
Olumlu oldum zannetsen de
Olağan değil, yanılırsın.
Olguymuş gibi hissetsen de
Olaydan ibaret kalırsın.
Olacağı düşünmesen de
Olgun bir tavır takınırsın.
Ayağa kalk genç arkadaşım, doğrul!
Bir nesle olmak istiyorsan Önder,
Önce olmalısın hakka lâyık kul.
Daha sonra arın, nefsinden kurtul.
Şeytanın damarına değin sokul.
Ve yalnız hak için çektiğin oku,
Onsra: tövbe etmek belki de aşka,
Nâkıs olan sevmemek, sevememek.
Sevgi dolu bakamamak hayâta,
Renklere kuzgûnî bir perde çekmek.
Âşıkların dâim kâbusu: onsra.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!