Özledim ki sevdiğim, mutluyduk...
Yaldızlı bir caddede
Yahut yıldızların altında
Beraber, el ele yürüyorduk...
Geceleri birbirimize sarılıyorduk,
Gündüzleri yan yana uyanıyorduk.
Pespâye gecelerin yalnızlığında
Kollarımı açmış bir aleve sarılmaktayım.
Yanmak dert değil yanamazsam ağlarım.
Sabahlara kadar ağlarım, karalar bağlarım.
Ellerimse bi' hayli meşgûl bu aralar;
Varlığın çağındayız, yokluğa tapınıyoruz.
Hepimizin hayatı kıytırık birer replika;
aynı şarkıları ısrarla dinliyor,
aynı öykünün yedinci yorumunu okuyoruz.
Sabahları uyuyor, öğlenleri kahvaltı yapıyoruz;
geceler boyu kaçıyoruz realitemizden.
Göz kapaklarım düşer ağır ağır,
Ve perde perde iniyor karanlık.
Kaçırıldıysan eğer koş ve bağır,
Durma hiç, bulana değin aydınlık.
Ayağın bir an tökezler düşersin,
kader bu, şerefsiz.
bir şerefsizden intikam almak için
bir başka masumum kalbini zehirleyebilir...
yine ilâhî bir duygu bu... sebepsiz...
kaçmanın yasak olduğu,
teslimiyetin ise günah... kim bilebilir.
sen hep iyi ol
dökülmesin tek bir gözyaşın
çünkü ben gözünün güvelâsıyım
boğulurum gamzende
nefessiz kalırım
Sensiz, hırçın, fırtınalı bir gece.
Boğazıma düğümlendi üç hece.
Söylemek istediğimse sâdece:
"Sensizlik" bu kelime bilmem nece?
İnan bana "sensizlik" kem kıyâmet.
Hayâtım:
İzdihâmın eşiğindeki münzevînin intihâr hayâlleri,
Hayâlleri karartan bahtımın uhrevî ukteleri.
Hayâtım:
Bir gülü kurutup gözyaşıyla yeşertme gâyeleri,
Bir gün kalkıp yüzümü güneşe dönsem,
Hayatım değişmez, sebepsizce gülsem,
Ağlamasam sensizliğe üzülmesem,
Sen beni böylesine çok sever miydin?
ERKEN
Ben hunharca ağladım sen gülerken.
Henüz benim için gülmek çok erken.
Nefesim kesiliyor sen giderken.
Benim için göçmek hâlâ çok erken.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!