Fırtınalı Kardeş Şiiri - Cengiz Seyrek

Sen başka bir rüzgârsın bu dünyada
Kimsenin yön veremediği
Kendi yolunu kendi çizen
Dur dediğinde bile durmayan biri

İçinde kopan fırtınaları bilirim
Sessiz kaldığın gecelerden
Gülüşünün arkasına sakladığın
O koca, asi kalbinden

Kimseyi umursamaz derler sana
Belki biraz doğrudur, kim bilir
Ama ben bilirim… sen en çok
Kırıldığın yerlerden güçlenirsin her sefer

Hayatı dibine kadar yaşarsın
Düşsen de kalkarsın korkusuzca
Ateşten geçer gibi yürürsün
Kendi hikâyenin ortasında

Yoruldun belki, çok savaştın
Kendi içinde, insanlarla, zamanla
Ama ne olursa olsun be kız kardeşim
Sen hep ayakta kaldın bu hayatta

Kızların için, kendin için
Yeniden başlarsın her defa
Çünkü sen öyle birisin ki
Yıkılsan bile eksilmezsin aslında

Ben buradayım, hep yanında
Sen söylemesen de anlarım
Fırtınan dinmese bile
Ben seni hep olduğu gibi severim