Kemal abimiz var bizim,
Sokağın en sessiz kahramanı…
Ne bir alkış bekler, ne bir övgü,
İyiliği gizli, kalbi aleni.
Kırtasiyesinde yalnız defter satılmaz,
Hayaller verilir çocuklara sayfa sayfa.
Parası yok diye boynu bükülen olursa,
“Gül yeter” der, gerisini bırakır hayata.
Gözlerinde yumuşacık bir merhamet,
Sesinde güven, duruşunda huzur var.
Kin nedir bilmez, hesap nedir sormaz,
Kalbi, dünyaya fazlasıyla dar.
Çıkar uğramamış yoluna hiç,
Dostlukla döşemiş bütün ömrünü.
Bir selamıyla insan ferahlar,
Unutturur en ağır hüznünü.
Tokat deyince içi ısınır,
Toprağını anlatırken sesi titrer.
Bir de Galatasaray dedin mi ona,
Çocuk gibi sevinir, gözleri güler.
Kemal abi…
Adı sade, yüreği kocaman bir hikâye.
Böyle insanlar oldukça dünyada,
İyilik hiç bitmeyecek, işte mesele
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 17:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!