İki Güzel İnsan Şiiri - Cengiz Seyrek

Bir dükkân düşün, kapısı hep açık,
İçeri girene selamı sıcak.
İğne iplikle ekmek kazanır,
Ama gönülleri altın gibi yumuşak.

Bir çay kaynar hep ocağın üstünde,
Dumanı umut olur gelen yüzünde.
Paran yoksa da mahcup olmazsın,
Çünkü sevgi var onların özünde.

Karı koca yan yana, emekle dokur,
Bir yandan kumaş, bir yandan gönül okur.
Gariban girse baş köşeye kurulur,
Bir tas çayla dünya yükü unutulur.

Ne zenginlik isterler, ne şan şöhret,
Bir tebessüm yeter, bir içten muhabbet.
Allah böyle insanları eksik etmesin,
Onlar bu dünyanın en güzel nimeti, en büyük servet.