Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

önce,
yollar genişledi
otomobil üreten fabrikalar
çoğaldı diye...
sonra da
grevler ertelendi

hakimler,
kalemlerini kırar
kıyamet başa kopardı...
baş kopar,
ruh yola çıkar
kalemler hakimlere batardı...

ballı...
bir kara incir
ağacın uzak dalında
size bakıyorsa
tek çaresi
GELBERİ'DİR...

kömür karaydı...
ölüm karaydı...
ocakta ölüm
kapkaraydı...!

insan kutsaldı...

ister babasının malını yesin
ister devletin malını
bulunca deniz
ister yetimin malı yesin
ister onun-bunun malını
bulunca keriz

her kadın
kocaman bir ağaçtı;
kökleri derinlerde,
dalları enginlerde,
çiçekleri gözlerinde dururdu...

kadın,
baktı baktı
galiba adam onu sarmadı...
''-sen..'' dedi
''-sen beni kaldıramazsın...''
adam,

kaçmak isterdim...
TÜM şekillerden...
ve de TÜM renklerden...
belki,
anlarım diye...
GÖRMEZLERİN halinden...

masallar anlatmak isterdim sana,
sen dizlerimde yatınca...
saçlarını okşardım usulca,
sen gözlerime dalınca...

şarkılar okumak isterdim sana,

bir yel ol
terleyen birine
bir yol ver
seni geçmek isteyene...

bir gül ol