Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ben,
denizde yüzerdim
denizse dünyada...
dünya,
evrende yüzerdi
evrense ALLAH'IN avucunda

dağlar;
eteğinize geldim
önüme dikildiniz,
geçeyim dedim yücelendiniz
oysa,
bulutlar üstünüze gelince

yol yorgundu
üstündekileri taşımaktan
yolcu yorgundu
içindekileri taşımaktan...
yol yorgun
yolcu yorgun

yolu yola ekledim,
sana eremedim...
derdime ilaç sendin,
kıymetini bilemedim...!

yollar yıllar hasretimdi,

bekledim,
düşsün diye...
sana gelemedim
o bir türlü düşmeyince...

Fikret Turhan-Yalova,

neydi o?
yılların alıp götürdüğü
götürüp de
bir yerlere gömdüğü
sonra da
birden bire

gökyüzü,
kum taneleri kadar
yıldızla kaplıydı
ve de
gece olmadan
asla görünmüyorlardı...

yıllar geçti...
ne kadar olduğunu bilmeden
sensizliği yaşadığım
kendimle...
aklımın almadığı yerde
gözyaşlarım eşlik ederdi

aşk,
sıkışmıştı
tellerle yay arasında
gidip gelen duygu fırtınasında
bazen güldüren bazen de ağlatan
keman ve kemancının o erişilmez uyumunda...

neler neler
düşüyordu yerlere
olmuş meyveler
vakti gelmiş bedenler
kimi birer birer
kimi bir fırtında hep beraber