Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gülüm,
adın dilimde
kokun nefesimdeydi...
öyle ki...
tadın gelirdi dilime
adını her söylediğimde...

güneş,
doğsan da benimdin
batsan da...
terletince gölgelere
üşütünce sana en yakın yerlere
gitsem de...

bizim buralarda,
güneşi,
dağlar saklardı
arkalarında ki
gön doğumlarında
alev alev

güneş,
çok uzaklardan gelmiş
karanlıkları geçmiş
yorgun gibiydi...
bir ağacın üstünde
mola vermiş

güneş,
anafartalarda...
çiçekler,
conk bayırında...
güneş,
karadeniz dağlarında...

güneş,
dağların ardına saklandı
dağları mora boyadı....
güneş,
denizin üzerinden battı
ufkuma bir kızıl yol yaptı...

gel,
bir ışık bulalım
altında;
sarmaş-dolaş
iki gölge olalım...

Gel,
Budağım ol...
Sevda tomurcuğu gibi
Yarınlara patla
Doğacak aşkımın
Müjdecisi ol

gölgeler,
korkutur insanı
genelde...
önüne düşse başka
arkana düşse
bambaşka

gölge oyununda
hacivat ve kargöz
rengarenk de olsa
oyunları
hep siyah-beyazdı...