Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

deniz,
öyle bir umuttu ki
varılmaz ufukları olsa da
rüzgarları gider
martıları gelir
ortalarda bir yerde

düşünüyorsam,
VARIM...
seviyorsam,
YAŞARIM...
inanıyorsam,
DAĞLARI AŞARIM...

eskiden,
fotoğraflar solar
yılları anıları üstlerinde taşırdı.
şimdilerde,
siyah-beyazlar bile renklenir
eskiler de yenilenir oldu...

gönülden gelen
dilden düşen
o günahsız sözcükler
onlar ki
bu dünyada
günah nedir bilmezlerdi

yaşamımın,
en büyük mutluluğu
soğan-sarımsak yemekti...
oysa,
Ayşe'm
Hiç yanaşmazdı buna

HAYAT,
GENELİNDE
YAŞAMIN ELBİSESİNİ;
KENDİ KESİP BİÇİP
KENDİ DİKSE DE
BAZEN İNSANIN

ne zaman seni ansam
o şarkılar gelir aklıma
bazen diz dize söylediğimiz
bazen kucak kucağa dinlediğimiz
gözlerim saplanır kalırdı odamın duvarında...

tenlerimiz,
ne renk olursa olsun
acılarımız hep aynı renkteydi...
gözlerimiz,
ne renkte olursa olsun
gözyaşlarımız hep renksiz düşmekteydi...

bu yaşam
şaşılacak bir şey
amma velakin
şaşıp kalınacak da değil...

Fikret Turhan-Yalova,

gün ağardı
ağaran saçlarıma
hiç bana sormadan...

penceremi açtım
bahara baktım