Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bugün,
üç-dört gündür
unuttuğumuz güneş
Allah ne verdiyse parlıyordu...
doğru ya
daha Ekim bitmemişti

İnciler, denizlerde-göllerde...
Denizler ve göller gözlerinde saklıydı sanki...

İncilerin, bakılıp takılınca...
Gözlerin, ağlayınca da güler gibiydi sanki...

onlar;
demirci ustaydı,
kazma çapa balta maşa yaparlardı...
onlar;
boyacı ustasıydı,
ayakkabı boyar fırça sallar cila atarlardı...

adını bile bilmediğim
sokaklarını severdim
o büyük şehirlerin
oysa;
sokak lambalarını
sokak kedilerini

iki cambaz bile
bir ipte oynayamazken
aşka ne oluyor ki
bir ipte
iki sevdalıyı
oynatmayı deniyor...

ıslaktım
sırılsıklam
sen yüreğimdeyken
içimi yıkardı
yağmur yüklü bakışlar
kurumam imkansızdı

ateşim çok...
korum çok...
içimde
öyle bir yangın
var ki
göreni yok...

güneş,
selamlarını sarkıtıyordu
bulutların arasından
ıkına sıkına
sabah oluyordu...

hayat,
öyle bir şey ki
sen verdikçe
o sana
daha iyisini sunmakta...
hayat,

hayat,
filmden de öte
bir filmdi;
sahne sahne yazılan
plan plan çekilen
senaristi belli