Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

senin
bir nazındı
dallarımı kıran...
senin
bir fısıltındı
yapraklarımı yakan...

bir taş olsaydı
sevdan,
keskisi olur
biçim biçim
keserdim seni
alsa da

babam,
ileten sendin...
anam,
iletilen sendin...
ALLAH'IM,
beni gönderen SEN'din...

gök maviydi
deniz maviydi
gözlerin maviydi
üç MAVİ de iç içe
bir de BEN
ki benden içeri

yeşil bir yaprak olsam
güneş hep üzerimde
sevdiğim hep gölgemde olsun
isterdim...
güneş rengime renk
aşkım keyfime keyif katsın diye

sen;
baksan,
konuşsan,
bir de
ellerimi tutsan
içim içime sığmaz

yıllar eskirdi...
resimler eskirdi...
hiç eskimeyen,
sadece
gönlün filizleriydi
ki onlar

ne güzeldi
köyümdeki hıdrellezler
bir gün önceden
herkes sevdalarını
niyetlere döker küplere atar
küpleri de gider

'' AŞK '' dedik
içten bir saygıyla
başımızı öne eğdik...
eğdik de ne oldu!
başımıza,
atılan bir taş yedik...

bir kediniz varsa
üstelik de
dişiyse;
miyavlamaların tonu
yükselince...
sırt üstü uzanıp