Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

senle ben
yüz yüze gelince
bir görünmez ateş başlardı
ocağı korsuz
bacası dumansız
o küçük yüreklerimizde

yeter miydi?
be gülüm;
yaprağına vursa
yağmurdaki tüm katreler
çiçeğine konsa
bahçemdeki tüm kelebekler

köyümde,
yaz geceleri
sırtüstü yatardım
otların ve toprağın kokusuna
duygularım coşar
gönlüm şarkılar söylerdi

yaz aşkları vardı,
gönül tellerine değmeden
kanatlanıp giden...
yaz yağmurları vardı,
toprağa geçmeden
buharlaşıp bulutlara dönen...

güneş,
kırılıyor dökülüyor
damlaların arasından
geçmeyi deniyor
bir türlü başaramıyordu...
güneş ile yağmurun

yağmur,
damla damla
ALLAH'IN iziydi
gökten yere çizilen...
bulut,
duman duman

gün doğunca
çiçek açınca
aşk,
gönülde olunca
her şey
güzel...

rüzgar esmeyi,
bulut gelmeyi,
yağmur düşmeyi unuttu
adına,
'' küresel ısınma '' dendi...

yaşam;
bir dersti
almasını bilene
bazen,
cevap vermek
zor da olsa

yar yolundan geçer oldum
pencerene bakar oldum
perden oynar olunca
nefesimi tutar oldum...

yar yolunu gözlerim