Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sen...
benim,
kemana
yazmak istediğim
tek resitalimdin...
sen...

rüzgar esiyor
saçların uçuşuyordu
yüreğim yanarken
senin ruhun duymuyordu...

yağmur yağıyor

o şarkıyı dinlerken
gözlerin gelirdi aklıma
hemen...
işte
o an;
rüzgarlar eser

ey İstanbul,
martıların kanadına astım seni...
bir denizindesin mavi mavi...
bir göklerindesin mavi mavi...
bir de yarimin gözlerindesin masmavi..

renk;
ışığın gözde yansımasıydı...
bu nedenle
ışığın olmadığı yerde
renklerin şeceresi okunmazdı...
hayal;

annem,
dün gece
rüyamdaydın yine...
sadece yüzünü görüyordum
etrafındaysa
yeşile benzer bir maske

geceler söylerdi,
sana söyleyemediğimi
duyurmadan kimselere
yastığımın üstünden
yorganımın altından
rüyalarda gizlice...

şeklim var...
ağırlığım var...
evrende bir yerim var...
lakin cisim değilim...
zira benim ruhum var...!

ben,
bir rüzgar olsam
sen,
bulutum ol isterim
seni önüme katıp
lime lime eder

rüzgarlar eser,
yağmur gelsin isterim...
canım,
toprak gibi kavruk
gülsün isterim....