Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

nasıl bir hayattı bu?
hepimizin en çok yaptığı şey
numara yapmaktı...
biri birisine
''-numaracı...'' diyorsa
inanı ki

kirazlım
ne kadar nazlı
ne kadar da edalıydın
kirazlım
mor dağların eteğinde
gömgök bulutlara saklıydın....

seni,
hiç kırmak istemezdim...
lakin,
öyle açık verdin
ki...
Melih kardeşim de

kimi parmak,
sofralarda kırık toplar
FUKARADIR...
kimi parmak,
karanlığa yol tutar...
LAMBADIR..

sevdim...
kimse bilmeden
kimse öğrenmeden...
sevdim...
yaşamı bildiğimden
yaşamak istediğimden...

katır
inadı vardı,
hiç çekilmezdi...
katır
çiçeği vardı
kokusu vazgeçilmezdi...

Fedakar;
Olayım dedim
HEP;
Feda'sı bana
Kar'ı ona kaldı...
Ben zarar ettiğimle kaldım! ...

kömür karaydı...
ölüm karaydı...
ocakta ölüm
kapkaraydı...!

insan kutsaldı...

günümü düne
dünümü maziye
döndüren sendin...
günde kendini
dünde kendimi
aratan sendin...

güneş,
sabahları doğar
hiç bakan olmazdı...
o zaman da
güneş,
dağların ardında