Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

meyveler
çiçek açar;
bir sis
bir soğuk
bir sıcak rüzgar
dokunur

dallar,
kışın çıplaklığında
yüreğim,
yalnızlığın koynunda
titreyip dururken
güneş,

çizgi üstünde yürüyorduk
bir yanımız sağ
bir yanımız sol
çizgiden çıkmamak için
bazen yapsak da
bir sağ bir sol....

nasıl?
öğrenecektim yanmayı
yanan sobayı tutmasaydım
ne kadar ''cız...'' deselerdi de bana
ben o ateşi tutmalıydım! ...

bardağındaki
suyuna baktım
billur gibiydi...
gülen gözlerinin
içine baktım
billur gibiydi...

artık,
sabahları
mavilikleri özledik
gökler mavi olsa da
zira,
yürekteki

AĞAÇLAR,
GECEYE KOLLARINI AÇMIŞ
DUA EDER GİBİ
ASUDE...

YILDIZLAR,

çaldın,
gönlümün kapısını...
ardından,
sesinle...nefesinle...
açmanı bekledim..,
o kocaman güneşinle...

ÇANAKKALE NEYİN ADIYDI?

(- başta büyük kumandan ATATÜRK olmak üzere
tüm şehitlerimizin ruhlarına adanmıştır bence...)

ne ekilir
ne de biçilirdi
bu bulut tarlaları
sadece seyredilirdi...

Fikret Turhan-Yalova,