Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gözlerim,
algılamaya hazırdı
SENİ...
bir mum gibi yansan da
bir şimşek gibi çaksan da...
kulaklarım,

sen ile ben,
suyla toprak gibiydik...
sen,
gizemleriyle gelen
ben,
açılmış kollarımla

ellerini tutmak
parmak uçlarını
doya doya öpmek
İSTİYORUM...
dizlerine çökmek
gözlerinin içine

bakışların,
sevdam oldu...
geldi,
kurum...kurum...
yüreğime kuruldu...
o ne kurumdu öyle

sen gider gitmez
yüreğim özlemeye başlardı
sen gittiğinden beri
gözlerimden hep uyku damlardı
sen geleceksin diye
yüreğim sanki yerinden çıkardı...

seslerde
arıyordum seni
denizde dalgaların
ormanlarda yaprakların
ruhumda duyguların
uğultusunda

seni özlediğimde
şarkılar söylemek isterdim...
Napoli'de napoliten
Endülüs'te flamenkodan
ya gitarın tellerinde
yüreklerimizi,

sen aklıma gelince
hep seni düşünür
kendime acımaz
iyice kendimi yorardım
gönlüm zaten perişandı
sen hiç anlamazdın...

sen,
meleğimdin
uçayım diye
kanatlarını bile
hep bana verirdin
ben uçunca da

babam,
şarkı söylerdi
Hamiyet ablasıydı ya...
annem,
türkü söylerdi
babam kocasıydı ya...