Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

haydi dostlarım,
hani kiliselerde var ya
günah çıkartma odaları
eğer biz söyleyemiyorsak
içimizdeki günahları
bir kağıt, bir kalem

güller,
goncada iken
renge,şekle,kokuya gizemliydi...
güller,
kat kat açınca
yaprak yaprak doğaya gizemliydi...

güneş,
doğsan da benimdin
batsan da...
terletince gölgelere
üşütünce sana en yakın yerlere
gitsem de...

bizim buralarda,
güneşi,
dağlar saklardı
arkalarında ki
gön doğumlarında
alev alev

güneş batarken gece başlarken
kimi şarkılar ince ince hüzne sararken
karanlıklar hasrete hasretler bana bulaşırken
kimi anılar sızı sızı gözlerimden damlarken
ay neymiş yıldızlar neymiş güneş bana küsmüşken....

güneş,
çok uzaklardan gelmiş
karanlıkları geçmiş
yorgun gibiydi...
bir ağacın üstünde
mola vermiş

göz ağlardı
ellere ellere
bir göz ağlardı
sadece gönle düşene...

göz bakardı

okuyamam!
uzun şiirler gerer beni
bir bakar geçerim
gözlerim
söyler her şeyi...

seni,
ne zaman
görmek istesem
gözlerimi kaparım
gönlüm görür seni
ben sana doyarım...

BİR İNSAN GÖRÜYORUM;
Kİ O
ÇOK TUTARSIZ...
LAKİN,
O AYNAYA BAKMIYOR...
BAKSA