Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Cevriye teyze,
kasap sokağın sonuydu..
o yok...
kasap sokak ta
yok artık..
sokak değil artık,

cemre,
havaya düştü
dediler..
sonra da
asılı kalmasın diye
ayaklarından çektiler....

meyveler
çiçek açar;
bir sis
bir soğuk
bir sıcak rüzgar
dokunur

özleminle
seni beklerdim
sonra
bir türlü dayanamaz
mevsimsiz açardım
sonra da

Mevsimler,
Değişe...değişe...
Hasretler,
Ağlata...ağlata...
Gelirler....
Mevsimler,

yaz,
bahara...
bahar,
kışa girerken...
yani,
mevsimler

güz gözüme düşerdi
daldan yere bakarak
yar aklıma düşerdi
her yaprağa basarak

güzüm sarı sarı

annem,
babam bahçede
ruhunu verirken meleklere
sen sigaranı içmeden atmıştın elinden
''evimde bir meyyit var...'' diye
35 yıl önce...

dallar kırılırdı
çatır çatır
aynalar kırılırdı
şangır şangır
gönüller kırılırdı
mırın kırın...

annem,
bugün evine gidemedim
yollarında dolandım durdum
canım ağlamak isteyince
namazlara durdum..
annem,