Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

akşam,
bulutlara vururdu
dağlara vururdu
sulara vururdu
sonra da
gelip,

akşamlarda,
dağlar mordaydı.
penceremin kenarında
menekşelerim de....

akşamlarda,

anım,
senleydi...
anım,
senliydi...
an ana
ben sana...

annem,
dutları severdin
onlar da biter oldu...
annem,
kirazları severdin
onlar da bitecek gibi...

annem,
incirler olmaya başladı ya
sen yine göz pınarlarımda
sen yine aklımın ucundaydın
dün küçük incir sepetimi
elime aldım

annem,
bayram gelir
ne güzel türkü söylerdin
yakışırdı da sesine...

annem,

annem,
ellerini
öpmek isterdim
toprağın
onları,
benden çok sevdiğini

neydi?
o günler öyle
ne doktorlar
ne ilaçlar
ne de
ben oğlu Fiko

ağlar
gözlerim ağlar
çiçekler için ağlar
kim ki yolar çiçekleri
kim ki koparır çiçekleri
elleri kırılası onlar...

gün bitmeden
güneş kaybolmadan
ay dolun halinle
belli-belirsiz belirmişti
batı yönünde
annemi de yanına alıp