Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

3. şiir teknesi sergisinin
1. günüydü...
her şey harikaydı
tek olumsuzluk
benim standımın
arkada...

insan,
buydu işte;
ruhunun derinliğinde
melodileri bulup çıkaran...
bulunan melodileri
sazlar eşliğinde yorumlayan...

sabahları,
gök kara ise
güneşi...
bulutlar kara ise
rahmeti saklardı
hep bizim hayrımıza....

Sevdan,
Bir acıydı içimde
Ki saklanmakta idi
Gönlümün en derinine
Yaşlarıma karışıp
Gözlerimden usulca akardı

Hayat öyle bir
Bir pencere ki
Kimininki ahşap
Kimininki madeni
Hayat öyle bir
Bir pencere ki

köyde;
annem seslenirdi,
''- Fikret...Fikret...'' diye
anlardım ki
niyeti,
bana öğle yemeği yedirmekti...

Kimi şeyleri,
Düşünür düşünür durur
Bir türlü söyleyemezdim ben
Oysa düşüncelerimin ana fikri
Hep sendin sen! ...

gönül isyan eder
diller ağlarmış...
dilin yetmediği yerde
gözler ağlarmış...

ah yarim ah

Sen,
Denizim ol benim
Ben,
Aşk dalgaların olayım senin
Bırak da derinliğinde
HEP keyfimce gizleneyim! ...

Sen,
Şiirlerimde;
Kalemin ucunda
Duyguların kucağında
Gönlümün ilk sayfasında
Hep olacaksın