Figen Güler Şiirleri - Şair Figen Güler

Ah, uyuyamadım; hayaller beni aldı.
Geceyi çalan kuşlar benimle kaldı.
Saatler geçiyor, ben hâlâ buradayım.
Kendi kendimle konuşuyorum, aradayım.

Bir merhaba desem, duyar mısın, bilmem.

Taşır maziyi göçmen rüyalar,
Kalbinde titrer eski hülyalar.
Bavulumda unutulmuş şapka,
Üzerinde yarım kalmış marka.

Şapka hatırlatır ânı bana,

Bastığım her taş, neden bana ait değilmiş gibi?
Ruhum uçarken, kim bağladı ayak bileklerimi?
Gökyüzü çağırıyor beni renk renk ihtimallerle;
Bir ben miyim, yürüdükçe eksiltilen kendine?

HAFIZASI

Gölgelerin hafızası saklar sesleri;
Bir gülüş, bir öğüt, eski nefesleri.
Derin anılara taşınan o an belleği,
Yüreğimde taşırım, unutulmaz hiçbiri.

Tutuşmuş geceler aklımın tam kıyısında,
Kırılmış cümleler hislerimin yarısında.
Bir yanım susuyor, bir yanım küçülüyor,
Gölgeli hayaller ise içimde ölçülüyor.

Sen gülümsedin ya ben öyle sandım.
Bir an durdum, bakışına kandım.
Kalbim soru sordu tekrar sana,
Bunu hatırlayacak mısın yoksa?

Zihnim karıştı, birbirine dolandı.

Dizlerinde morluk, taşlar cebinde,
Çiçek taşıyor ama kalbinin üstünde.
Sesi hafif, kadifemsi, tınısı rüzgar gibi,
Dünya durup durup onu dinliyor sanki.

HALKA

Döndüm aynı yerden,
Bir özlem, bir sözden.
Kalbim halka halka,
Geldik artık sona.

Gözlerinde var güneşin saklı haritası,
Aşkla dolu sarsılır ruhumun kasası,
Kalbimi titretir o sonsuzluğun atlası,
Ruhum sana teslim bu sevda yasası.

Haydi tempo! Sesi aç, bas artık az.
Kalbim mikrofon, dünya dinlesin biraz.
Ruhumun telleri titresin odada;
Bir ses buldum, yankım kaldı orada.

Geceden sabaha bir ışık çaksın.