Figen Güler Şiirleri - Şair Figen Güler

Küçülmüş bir deniz avuçlarımda,
Dönen ufuk bir anahtar halkasında.
Gözlerimde savruluyor paslı nota,
Varmayan gemiler gizini saklıyor kıyıya.

Sessizliğin göbeğinde asılı bir iğne,

Kaç kere denedin,” boşver” lerle kalmayı?
Kaç gece yuttun içindeki fırtınayı?
Kaç parçan eksilirken içinden,
Kendinden bile vazgeçtin bazen…

Kaç kere sildin kendini,

Bir kıvılcım düşer yitik geceme,
Her anın yankısı çalar içime.
Sana dair her fısıltı yıldırım gibi
Geceyi delercesine çarpar sanki.

Dalgalı denizde,
Kâğıttan kayıklar,
Savruldukça etrafa,
Kurtulmayı sayıklar.

Karşıdaki kıyıya

Hesap Sorar

Adını duydum uzak bir suda,
Dağıldım içime, çarptı dalga.
Gülüşün konarsa başka yanağa,
Kalbim hesabını sorar sana.

İpliklerin tanımadığı birbirini,
Ama boğmaya yemin ettiği.
Yürüyorsun labirentin ortasına,
Bulutlar olmuş paramparça.

Yere değil yağmur damlaları,

Anılarla dolu her güverte,
Bir gülüş kaldı eski seyirde.
Aşkımı sığdıramam denize,
Ne çabuk beni unuttun, kaptan?

Beyaz düşlerin kucağında doğan,
Kar zindanı içinde yalnız açan,
Küçük mucizelerin gizemli dili,
Özgürlüğün ilk sessiz nefesi.

Sürgün vermiş bir beden gibi,

Güneş tepede, ter gibi gün yanığı;
Ayaklarımda toprağın ağırlığı.
Gölgede yok, gelir mi akşama?
Birden gözüme ilişti, yan dalda.

Salyangoz yelinde gibi dünya,
Unutulmuş şeker kavanozunda.
Üzerime eğilmiş kapakta,
Şekerler akıyor damla damla.

Kavanozdaki ışık uzakta,