Feyz Kariha Şiirleri - Şair Feyz Kariha

AYN

Yalnız bir ağaçtım, orman uzaklardaydı

Direndiğim kadar dileniyordum toprağa

Fikri bile yok hayatın yorgunluğuna dair
Başka bir deyişle pratik acılar hırçın savaşçılar
Ve istek
Sehven ve şehven istek
yer yer çirkin yer yer ürkünç hep taptaze ve koyu lüsid
Yalnızlık bunu hasıraltı etmez

'' Resulullah süper bir insandı..''


Birbirilerinin aralarına fark güzelleyen adamlar
Beyinlerine doğru romantik bir kalemşordur
Ben hiç öyle değilim

Boynunun sarılmak kokan yerinde bir martı çığlığı
ellerinde mevsim eriği bir çiçek
tuza basıyor yaraların tadını
tuza basıyor maket denizlerin, çubuk krakerin ve çayın
pembe bir kitapta toplanmış olan Sabahattin Ali'nin
küçük kızların ve ablalarının

yaşamak bizim içün dokunaklı bir şarkı
demi şükrü
sevgilimiz olmayan hayat bize
neyi sevgili yaptıysa
onunla...

Senin gibi huzursuz bir ruh seçtim ben de şükrü
Hor kullandıkça zevk aldı yırtıldı varlıktan
Her gün aynı neftilikle dirildi
Çünkü tohumu aşktan
Çünkü aşktan
Çünkü aşk...

yaşamak bizim içün "sevgilime bir kefen" dimi şükrü..

gecenin rehinesi olmaya meraklı bir sabah
titreyen ve bağışlayan bir sabah
yeşile yakışan aldanışlarla
bir yılgının uykusunda göz göze gelelim

Çün burada kendini ölümle aşıran
Çarpıntılı bir oyun var
Durmaya ve dumurmaya hazır
Kırgın topraklarda bezeli kar uykusu
Kolmaş ağaçların tekelinde
Uçmaya üşenen kuş

-Ahmet Yozgat'ın Asuman'ında yağmurlanırken-



Ne yolcu önceydi ne yol Abdurrahman
Yani ne tarikti ne refikti sırasında evla olan

Yalnızlığın kaçıncı yılındayız Abdurrahman… Tebliğini kurda kaptıran ebabil kadar diş damlıyor insanlığımızdan..


Herkes kendi kalabalığının yolcusu. Herkes kendi ömrünün kalabalığı… Şimdi ben, alıp kafamı, koltuğun sol yanındaki beklemeye koyuyorum.. Bak, ellerini mutlu savaşın son kurbanı gibi görmeyen boynum, dizine kırık.. Seviyorum çok, bu bir kasabı etin sarhoşu yapar. Biraz daha aç sesini müziğin. Bu kıyamet buraya az. Bu kıyamet buraya az...