Feyz Kariha Şiirleri - Şair Feyz Kariha

Benim şuurda bir intihar şiirim vardı nereye koydun anne
Altına Allah'ın yerini yazmıştım...

bileklerimden akan gusül suyunun keskinliğiyle

Çok aşkım acıyor sevgilim
Aşkım kalbime yakın bir yerde acıyor
Allah pirinci iyi yapıyor iyi yapıyor bulguru
Annem memleket vuruyor yemeğin demine
Ben çok pişmiş seviyorum dolmanın içini
Sen sevmiyorsun sana tabiat, sana ırmak içimi

biz, sona yürümekle meşgulüz
kelime i tevhid tutup da elimizden
yola savurdugunda bizi..

Kırıldı halka, yayıldı sîretine ayna
Sızlıyordu zamanda mülâki ve lâhza

ahraz adlı bir dilber
avuntuyu çölden avlıyordu
palazlanan ağrı ağacında suskun bir inilti
kız çocuklarının uçuşan eslemleri
çünkü türkü senin parmaklarına verilmiş bir kısmet
oluk oluk deler gözlerindeki nehri

En güzel yaratılışla
Beyaz ruhlu bir kadın
Sivri topuklu aklıyla
Pek kıvrak
Pek işveli
Henüz tescillenmemiş

Zehra
Canhıraş yangınlardan önce
Utanıp küçülen ellerim vardı, cılız
Cılız yani duymanın sağır kaldığı
Ben cambazıydım görmezden gelmenin
Mahalle bakkallarında, perde arkalarında

Ömer, ayağı yere basan kuşlar var
Ömer, bu ağrı buraya çok, bu ağrı buraya çok
Hiç doğmamış acılar yüzünden
Yüzü göğe değmeyen kırıklar var…

sümeyra
en cok bebekler konustu benimle
ilahi görev hangi tarafındı bilemedim
mekanik bir müezzinin beşiksel ninnisi

Ve çıldıralım yarım gönüllü akılla
Kavuşalım gömlekte ünsiyet
İdrak edelim çırpınmanın mahiyetini
Bilelim gitmek yuvasındaki sıcaklığı
Açalım ellerimizi dokunursa telaş
Ve demeyelim ‘ napcaz napcaz‘

Bir şişmanlıktan geliyorum
Gram gram rehavet endişesi
Sütlü terin avluya sızması gibi
Bir şişmanlıktan geliyorum
Gürbüz atakların stres yatakları
Kelimelerimi doladığım kadar var belin