Feyz Kariha Şiirleri - Şair Feyz Kariha

Çok aşkım acıyor sevgilim
Aşkım kalbime yakın bir yerde acıyor
Allah pirinci iyi yapıyor iyi yapıyor bulguru
Annem memleket vuruyor yemeğin demine
Ben çok pişmiş seviyorum dolmanın içini
Sen sevmiyorsun sana tabiat, sana ırmak içimi

En güzel yaratılışla
Beyaz ruhlu bir kadın
Sivri topuklu aklıyla
Pek kıvrak
Pek işveli
Henüz tescillenmemiş

Yalnızlığın kaçıncı yılındayız Abdurrahman… Tebliğini kurda kaptıran ebabil kadar diş damlıyor insanlığımızdan..


Herkes kendi kalabalığının yolcusu. Herkes kendi ömrünün kalabalığı… Şimdi ben, alıp kafamı, koltuğun sol yanındaki beklemeye koyuyorum.. Bak, ellerini mutlu savaşın son kurbanı gibi görmeyen boynum, dizine kırık.. Seviyorum çok, bu bir kasabı etin sarhoşu yapar. Biraz daha aç sesini müziğin. Bu kıyamet buraya az. Bu kıyamet buraya az...

Sen yokken biz, sakat bir atın sırtında gecikmiş savaşlar veriyorduk Abdurrahman…


Biz, mahrem duyguların çekilmemiş perdesiydik
Ne dilense hükmünden önce
Beklediğimiz yolcunun kısmet haznesinde

Bir cam kırığı hicret
Bilimin şarz damarı (şarz tdk yok)
Öğrendim ki tirenler
Tabutların rüyasında bile var
Sen,
Ölmüş olanın en çok neresinden

Bir şişmanlıktan geliyorum
Gram gram rehavet endişesi
Sütlü terin avluya sızması gibi
Bir şişmanlıktan geliyorum
Gürbüz atakların stres yatakları
Kelimelerimi doladığım kadar var belin

Ve dahi âlimi sapladılar bilinmez bir yolun yokuşuna

Bilmemek ne güzel duruyordu, üstelik biraz da kelebek mayını

Toprağın kaynadığı gezegen nazarında

《 Bir kelimeye tutunmanız gerekse idi bu kelime ne olurdu. Sizce dünyayı hangi kelime kurtaracak ve neden? 》


- Hmmm…
Kelime: Abdurrahman… Aslında’’ hmm’’ derken zamandan bir parça düşünme payı elde ettim sandıysanız yanıldınız. Nerde, ne zaman bana bu soruyu sorsalar ki ilk siz sordunuz, ben hep, tek ve yegane olan bu cevabı veririm; Abdurrahman..!

yaşamak bizim içün dokunaklı bir şarkı
demi şükrü
sevgilimiz olmayan hayat bize
neyi sevgili yaptıysa
onunla...

Senin gibi huzursuz bir ruh seçtim ben de şükrü
Hor kullandıkça zevk aldı yırtıldı varlıktan
Her gün aynı neftilikle dirildi
Çünkü tohumu aşktan
Çünkü aşktan
Çünkü aşk...