Ferit Battal Şiirleri - Şair Ferit Battal

Salıp yana devirme başındaki yemeni
Boşa salınıp gezme incitirsin çimeni
Benim köyüm yad değil sevdalılar emeni
…….Sen yaban gülü değil Bayburt, un dilberisin
…….Zamane yari değil köyümün güzelisin

Nemlenmiş topraklar temel tutmuyor,
Nefs elinde yanan kuldan bana, ne
Kökten alınmayan güller bitmiyor,
Kuşburnunda öten dilden bana, ne

İlim öğrenmişiz sadece dilde,

Aşkın arşa dayanmışsa kanda cananı ara,
Bu can içre bir can veren canda cananı bulur
Baş eğip bucanı yakıp canda noksanı tara,
Bu can içre bir can veren canda cananı bulur

Hakta hakikati öğren kalpteki şüpheyi sil,

Canana can verip âşık olalı
Aşkın gözü kör dediler sevdiğim
Gönlüm sevdi kalbim ikram bulalı
Aşkın gözü kör dediler sevdiğim

Bir gül sevdim sevdam için hay oldum

Allah De Sen

Bu dünyada kalmaz malın,
Zikir et Allah Allah de sen.
Verme yele bütün anın,
Zikir et Allah Allah de sen.

Anlat sen

Hak yolundan kaçan olur virane
Var git halin hak dostuna anlat sen
Yar aşkıyla yanan olmaz divane
Var git halin hak dostuna anlat sen

Ara Kendinde kendinde

Ne ararsın be hey gönül,
Ara kendinde kendin, de.
Azrail alir canları,
Sıra kendinde kendin, de.

Çal kara bahtını yerden yellere
Bırak hasret ile yel bulup gitsin
Al git bu sevdamı yaban ellere
Bırak hasret ile kol bulup gitsin

Ser kaşın üstüne zülfün telini

Bir lokma ekmeğe muhtaç eyleyip
Beni bir mağrura düşürme Mevla’m
Sabra alışmıştır sabr eder deyip
Beni bir mağrura düşürme Mevla’m

Muhannet insanın nazı çekilmez

Ey benim bahtı karalım dalma zevk,i sefaya
Vuslata erişen gönül canda cananı anar
Ey benim nurlu sabahım salma bu canı cefaya
Vuslata erişen gönül canda cananı arar

Ver bu canı cananına cananın sarsın seni