Ferit Battal Şiirleri - Şair Ferit Battal

Yıkıp viran ettin gönül köşkümü,
Beni nar eyleyip çöle bırakma.
Okyanusa saldım kırık keştîmi,
Beni yar eyleyip sele bırakma.

Yüküm yüklü kervan vardı pazara,

Derdim arttı sızılarım çoğaldı,
Hoş gidip sağlıkla gelesin oğul.
Balalarım her bir yana dağıldı,
Gözlerim yaş dolu silesin oğul.

Sızı düştü can evimi dağlıyor,

Bir beşere dedim gel hakkı zikret,
Düşündü taşındı e dedi sonra.
Kâinata bakıp Mevla’yı Fikret,
Düşündü taşındı e dedi sonra.

Dedim gel eyleme yönel Mevla’ya,

ir can bağladım

Bülbülün can ile yandığı güle
Bende yaş dökerek bir kalp bağladım
Bir kulun aşk için tuttuğu ele
Bende yaş dökerek bir kalp bağladım

Ben seni canda buldum

Denizler uman olmuş aşıkların bağında
Beni benden ayırma ben seni canda buldum
Bir çınarı budarlar kırkların otağında
Beni senden ayırma ben seni kanda buldum

Sevende eksilmez sevdanın yeli
Sen hak için bir can verebildin mi?
Mecnunu Leyla, sı eyledi deli
Sen can verip aşka erebildin mi?

Göz gönlü yakınca halkalar olur

Bu canı alan senin

Gözlerin yaşla dolmuş zülfün yana devirme
Her güzele baş eğmem bu canı alan sensin
Ben mecnunla sırdaşım nara atıp çevirme
Her güzele baş eğmem bu kalbi çalan sensin

Hüznün dalgalarıyla dert üstüne dert aldım
Bu cefa gömleğini bana, mı reva gördün
Gönlüme gam yüklendi hicran yoluna daldım
Şu cefa ilmeğini bana, mı reva gördün

Zaten kederli kulum çileyle kardeş oldum

Niçin gerçeği görüp doğruyu anlamazsın,
Hayat böyle kurulmuş böyle devam ediyor.
Neden kendini yorup şu nefsi zorlamazsın,
Hayat böyle kurulmuş. Böyle devam ediyor

Muhabbetsiz bir gönül suyu havayı över,

Bozamaz gönül

Bir kulun sevdiği sevdası yarsa
Hiç bir güç o emre kızamaz gönül
Kaderde yazılı bir çile varsa
Hiç bir güç o emri bozamaz gönül