Ferit Battal Şiirleri - Şair Ferit Battal

Dost dost diye sevdalanıp
Çağlar gider Çoruh nehri
Düz ovadan faydalanıp
Ağlar gider Çoruh nehri

Dağın zirvesinden çıkar

Bir göz bir gül sevince kaynar gözün karası
Sinede gül açınca yanan kalp hakkı anar
Aşk mahkûmu kulların yanar göksün arası
Sinede gül açınca yanan kalp hakkı anar

Canandan gelen aşkla coşan kul aşla yanar

Göç toplanmış bizim yükler kervanda
Bu elden ayrılmak çokça zor dağlar
Bir yar sevdim o yar başka devranda
Bir gülden ayrılmak çokça zor dağlar

Sevdayla sırrımı yara açmıştım

Gel sözümü dinle gönül ser olup serhat, ı yorma
Mazlum kulun feryadına dağlar bile selam durur
Bir can sana baş eğmişse merhamet et sille vurma
Mazlum kulun feryadına dağlar bile selam durur

Gül eyleme gamlı ruhum beni halden hale salma

Cinas

Yara beni yara beni
Kurban sal o yara beni
O yar bana gel yar dedi
Yavrum al ver yara beni

Kaderi yazanın son arzusunu,
Bu beşer aklınla çözemezsin ki
Ezelden yazılmış hak yazısını,
Sen kendi elinle çizemezsin ki

Seven kalbi yıkan nar değil kordur,

Çatma kaşlarını acem güzeli,
Bir gün olur sende dara düşersin.
Goncayken soldurma yeşil gazeli,
Bir gün olur sende zara düşersin.

Aldanıp güvenme dünya karına,

Çeksene güzelim çek elin benden
Artık gül dikecek gücüm kalmadı
Ölsem bile gayri ayrılmam senden
Şimdi yaş dökecek gücüm kalmadı

Bülbülsüz kadehe gül suyu dolmaz

Bağrıma doldurdum gam ile zarı,
Bu beden bu derdi çeker,mi bilmem
Sevenin acıdır sadece kârı,
Bu gözler bu demi döker,mi bilmem

Kerem bir aşıktır maşuksa aslı,

Bülbüllerdeki figan gülün ahinden gelir,
Ben bir güle aşığım bu sevdadan kime ne?
Aşk demine düşen kul aşkın Şahını bilir,
Ben bir güle aşığım bu sevdadan kime ne?

Bağa yaban girince güldeki bülbül uçar,