Ferit Battal Şiirleri - Şair Ferit Battal

Bülbülün seherde döktüğü demler
Gözlerden nem süzüp kalpleri yakar
Müminin nefise vurduğu gemler
Gözlerden nem süzüp kalpleri yakar

Gözden yaş gelmezse öz dünyalaşır

Mevla, ya can veren kalp nuru solmaz
Kul hakka baş eğip aşkla yanınca
Üstünde abası çuha, sı olmaz
Kul hakka bağlanıp aşka kanınca

Dağlar dumanlıdır zirve görülmez

Aklın yolu birdir gönül kalpten kalbe bir yol gider
Eğ başını yalvar hakka hak hikmetten ayırmasın
Bir kuş kafesten uçunca ömrü sahralarda biter
Eğ başını yalvar hakka hak rahmetten ayırmasın

Sen seni bil sefa sürme sabrın sonu selamettir

Hayalim sizle karsın unutmayın ismimi,
Üstümde iki taş var hatırlayın cismimi,
Eğer soran olursa benim gençlik resmimi,
Resmimi yırtıp atın çok okuyun Yasin'i.

Yürü be sevdiğim yürü var git sevda diyarına
Bir gönül de dem var ise katre katre yaşlar akar
Gel sahip ol özün verme bu âlemin ağ yarına
Bir gönül de nem var ise katre katre yaşlar akar

Deme derdim derya benim eğ başını dertten sakın

Hak için kalpten yaş döküp dost araryan sırdaş bulur
Beni sevda eşiğinden kesen elleri yorarım
Gönlü derbeder bir kulun düşmanları sarhoş olur
Beni sevda eşiğinden kesen belleri kırarım

Can yanınca canan evi aşktan gayrı bir dost almaz

Kırkların dağına bülbül meftundur
Kerem et sevdiğim bağışla beni
Bir hüznün bağına düşen mecnundur
Kerem et sevdiğim bağışla beni

Bir kula zulüm etmez kulun âlisi

Kalp yanınca sevda erdirir kara
Seveni bir leyla düşürür zara
Varıp seher yeli salma rüzgâra
………Yarab bu hasretim mahşere gitsin
……….Ne olur bu halvet haşre dek bitsin

Ağlama yar ağlama
Ak gerdanın bağlama
Gözünden yaş dökerek
Şu gönlümü dağlama

İpek mendil elimde

Sen semaya doğru uzanan gönlüm
Neden bir divane mecnuna döndün
Bir sevda uğruna gam çeken ömrüm
Neden bir divane mecnuna döndün

Sal yaşın deryaya ruhunu yakma