Ferit Battal Şiirleri - Şair Ferit Battal

Her kulun gönülün, de bir Leyla vardır,
Bendeki bu derde derman efendim
Gönlü nar eyleyip ağlatan yardır,
Bendeki bu derde ferman efendim

Yâr seven vaz geçer tatlı aşından,

Yorgun düşen şu bedenin,
Der mi ki ben dost aradım?
Kıvrım kıvrım olan tenin,
Der mi ki ben dost aradım?

Noldu sefil seni malın?

Değil Ki!

Aşsız kaldım işsiz kaldım yurdumda,
Bu çileler benim yazım değil ki!
Sessiz kaldım sazsız kaldım yurdumda,
Bu türküler benim ezgim değil ki!

Başım yana eğip cansız bıraktın
Değmesin zülfüne bir yâdın eli
Cemalin nuruyla kalbimi yaktın
Değmesin zülfüne bir yâdın eli

Seven kalbin kuru aşikâr olur

Dost can sana kurban olsun

Gül allan gül satar nazik
Dost can sana kurban olsun
Bana el sun güle yazık
Yar can sana kurban olsun

Derdimin üstüne dertler eklendi
Tabip bulamadım dardayım efem
Kervanım yol aldı göçüm yüklendi
Bedenim çok yorgun zordayım efem

Kalbime şevk değil acı verdiler

Diller var bizde

Gönülleri sevda ile beslenmiş
Bir yâre can veren kullar var bizde
Cemal elle değil nurla süslenmiş
Canana can veren diller var bizde

Döndün

Fikr ile bakmadın mahlûk-u cana,
Kör olası nefsim taşamı döndün?
HAK emrini yazdı yüce Kuran’a,
Kör olası nefsim boşamı döndün?

Kalp karardı yüz gülmüyor
Gel ey nefsim gör gerçeği
Diller tevhitle ölmüyor
Gel ey nefsim gör gerçeği

Bülbüller gülde ötmüyor

Gel ağlatma beni güldür sevdiğim

Feryadım dağlara sitemim sana
Gel ağlatma beni güldür sevdiğim
Aşkından öldürüp kıyma bu cana
Gel ağlatma beni güldür sevdiğim