Ferit Battal Şiirleri - Şair Ferit Battal

Kalp yanınca sevda erdirir kara
Seveni bir leyla düşürür zara
Varıp seher yeli salma rüzgâra
………Yarab bu hasretim mahşere gitsin
……….Ne olur bu halvet haşre dek bitsin

Ağlama yar ağlama
Ak gerdanın bağlama
Gözünden yaş dökerek
Şu gönlümü dağlama

İpek mendil elimde

Sen semaya doğru uzanan gönlüm
Neden bir divane mecnuna döndün
Bir sevda uğruna gam çeken ömrüm
Neden bir divane mecnuna döndün

Sal yaşın deryaya ruhunu yakma

Kulda edep belli olur yüzünden
Ben varlığı yokluk içinde buldum
Nas olan ayrılmaz hakkın izinden
Ben varlığı yokluk içinde buldum

Gülü seven gül diktirir bağına

Gel eyleme güzel yüzlüm yana yana güle yalvar
Gülden gönle açılan yol kulu sevdaya götürür
Allah için yanan kalpte şöhret değil edep ar var
Gülden gönle açılan yol kulu Mevla, ya götürür

Kesret, ü âlemde hayat saniyeler gibi göçer

Ey gönül gülşen bağını, bekle yâd ellerden koru
Değme zülfün tellerine, kıvrım kıvrım çıkıp gitsin
Her güzele kulak verme, bu âlemde bitmez soru
Aç gönlündeki gözeyi, Ahsen Ahsen akıp bitsin

Âleme bak müzeyyen kıl, derdini ele söyleme

Akıtma gözlerden gam ile yaşı
Sil gönül yaşını kölen olayım
Sineme saplama ok gibi kaşı
Sil gönül yaşını kölen olayım

Henüz gonca gülken ben sana kandım

Sil kara bahtımdan kara yazıyı
Her zaman kul gönlü yaramı olur
Derde düşmeyen can bilmezsızıyı
Her zaman kul bahtı karamı olur

Aç gönül şehrini güller şahına

Yıkıp viran etme, gönül köşkümü
Artık gam çekecek, halim kalmadı
Bir yabana satma, benim aşkımı
Artık yaş dökecek, halim kalmadı

Kaldır anlındaki, zülfün telini

Nedir bu cevr ü cefamız,
Haram oldu bu el bize,
Kesildi güzel sedamız,
Haram oldu bu el bize.

Ayırdılar bizi bizden,