Fazlalık Şiiri - Eylül Çiçeği

Sarıp sarmalamak varken o yaralı canımı,
Bir fazlalık gibi kenara ittin sol yanımı.
Gizli odalara, sessiz akşamlara sığdırdın,
Benim o dağ gibi sevdamı, bir yük saydırdın.

​Düzenin bozulmasın diye benden vazgeçtin,
Beni harcayıp da, o konforlu yolu seçtin.
Göğsünü gere gere "Benimdir" diyemedin ya;
Beni kendi gölgende, bir gölge gibi sevdin ya...

​Meğer sığmamışım senin o daracık dünyana,
Yazıklar olsun verdiğin o koca yalan vaada.
Ben senin hayatında bir fazlalık değildim,
Ben sana lütuftum yâr, ama sen kıymet bilmedin.