Fatma Doğan Şiirleri - Şair Fatma Doğan

RÜZGAR YELELİ ŞAİR VE LAL
#fatma doğan
Sus deme bana, susamam artık kasırga kanatlı hırçın şair,
Fırtınanla, içimdeki dilsiz sahilleri dövüyor çarpa çarpa asi ruhlu şiirlerin.
Bir kez yıktım seninle, gam yüklü bulutlarımın, mahcubiyet simalı surlarını.
Tekrar aşılmaz duvarların ardında pusmayacağım ve susmayacağım, kendi sessizliğime inat,

ŞAH DAĞI KAYZERİN GELİNİ
Erciyes,
Şahımsın,
Seyre daldım uzaktan heybetli çehreni
Başın, uruk uruk ak kanatlı güvercin
Dilimde yadigar bir türkünün kavruk tadı

SAHİ ADIN NEYDİ ASYA?
Bey dağlarımın yamaçlarında ırgalanır,
Al yazmanın iğne oyalı öyküsü, Asya’m
Aşk, süt gerdanına damlayınca, tanırsın beni,
Gün be gün, El oyması haki aşklar öykünür yüreğine
Okursan, okunulursan anlarsın beni,

ŞAH-I MARAN
Zamanın zembereğinde,
Kör örümcek dokur Manuka’nın şeceresini
Dadanırsa Vicdanın sütüne veledi zina…
Şahlansın damağımda Elif’in türküsü.
Açılır evvel ,ahir arasınca, Zeybeğin kartal kolları

FATMA DOĞAN

SAKAL ADASI ve DENİZ KIZI

Ey şair!
Gökyüzüm ağlıyor yine bu gün.

SARI ZAMANLARDA SEVEBİLMEKTİ, ADAMLIK
Sarı bir zamandan,
derleyip topladım seni ,
Bilge başakların ,
yedi veren zamanlarından,
Ama sen cılızdın ,

Sür atını ,kalbim , de hayde,
az kaldı akşam sızıyor yüreğime kıpkızıl,
Yolculuk yârin gözlerindeki sürmeli sehere,
dört nala, dolu dizgin iz sürer ,süvari mevsimlerim,
kan ,ter içinde kalsam da, iflah olmaz meftunum.

ŞEHNAZ!
Gece çiseliyor alev ülkesinin ağarmış yamaçlarına
İçimde efeleniyor kabadayılar gibi körüklü yangınlar
sustalı yalnızlığımın isi bulaşmış üstüme,
Şehnaz!
Sen durup dururken ne diye

FATMA DOĞAN

ŞEHRAZAT

Şehrazat!
Üşürüm sen yoksan,

SENİN ADIN AŞK ve CEZA ELFİDA
#fatma doğan

Senin adın aşk, bende Elfida,
Gözlerinse, ayı ortasından bölen gece ,
Bir şubat gecesinde birbirini eriten tuz ile buz gibi