Fatma Doğan Şiirleri - Şair Fatma Doğan

FATMA DOĞAN
2. HİKAYE POZİ UZAYDA
Sabah olmuştu. Pozi gözlerine değen güneşle, güne uyandı. Elleriyle gözlerini ovuşturdu. Aklını da biraz oluştursa iyi olacaktı. Neydi o yaşadıkları hayal ve gerçek arasında gerçek olduğunu biliyordu, ancak bir türlü kendisi dahi inanamıyordu. Allah’tan kendine inanan Tera vardı sırdaşı aaa evet, bir de yavru maymun, o ne yapmıştı acaba? Alelacele bahçedeki kulübeye bırakmıştı onu. Biraz muz ve su verip bir de yatacak yer hazırlamıştı. Hava ne de olsa soğuk oluyordu, geceleri hemen gizlice evden çıktı. Kulübeye doğru ilerledi. Güneş pas parlaktı yüzüne gülüyordu sanki. Dün gece geldiği gökyüzüne doğru içli içli baktı, nasıl da bir orda bir buradaydı. Rüya gibiydi hala her şey, neyse deyip kulübenin kapısını açtı. Nasılda uyuyordu yavrucak, çok yorgundu, anlaşılan iyi ki ortalığı savaş alanına döndürmemiş diye geçirdi içinden. Pozi sessiz olmak için ne kadar dikkat etse de, onun tıkırtısına uyanmıştı yavru maymun, biraz ürkek ve mahzun bakıyordu. O da inanamıyordu anlaşılan dün olanlara. Pozi en sevecen yanını takındı, yaklaştı yanına ve kucağına aldı yavru maymunu herkes tüm hayvanlara çok iyi davranmalı diye geçirdi içinden. Onlar da bizim gibi birer canlı. Onların da duyguları var dedi. Pozi’deki samimiyeti o da hissetmiş olacak ki kucağına atlayıverdi bir de boynuna sarılmasın mı sımsıkı hiç ayrılmayalım der gibi. İşte o da Pozi’nin Terra dan başka bir dostu daha olmuştu sanki. Ona bir isim bulmalıyım diye aklından geçirdi. Artık dostunu çağırması gerekirse ne diyecekti öyle değil mi?
-Şakadan yavru maymuna sordu, adı ne olsun? Belki de önceden bir ismi bile vardı. Kim bilir? Dedi
İçinden çünkü o eğitimli bir maymundu muhakkak bir ismi vardır diye düşündü.
- Adın ne? diye sorunca muzları göstermeye başladı yavru maymun. Adı muz muydu acaba? Dedi Pozi. Evet galiba muz ile ilgili bir şeydi diye düşündü, ben sana Muzo diyeceğim dedi heyecanla başını salladı, sevinç hareketleri yapmaya başladı maymun Muzo. Onu alıp eve götürüp göstermeliyim anne babama göstermeliyim dedi. Okul saati yaklaşıyordu çünkü artık. Terayla da tanıştırmalıydı Muzoyu. Hemen terayı aradı Pozi;

FATMA DOĞAN

RUH-U REVAN /SERENCAM

Bir sır saklıyorum yüreğimin en kuytu koylarında.
Gotik dizelerin, karanlık takunyalarıyla kol gezdiği puslu şiirlerden,

RÜZGAR YELELİ ŞAİR VE LAL
#fatma doğan
Sus deme bana, susamam artık kasırga kanatlı hırçın şair,
Fırtınanla, içimdeki dilsiz sahilleri dövüyor çarpa çarpa asi ruhlu şiirlerin.
Bir kez yıktım seninle, gam yüklü bulutlarımın, mahcubiyet simalı surlarını.
Tekrar aşılmaz duvarların ardında pusmayacağım ve susmayacağım, kendi sessizliğime inat,

ŞAH DAĞI KAYZERİN GELİNİ
Erciyes,
Şahımsın,
Seyre daldım uzaktan heybetli çehreni
Başın, uruk uruk ak kanatlı güvercin
Dilimde yadigar bir türkünün kavruk tadı

SAHİ ADIN NEYDİ ASYA?
Bey dağlarımın yamaçlarında ırgalanır,
Al yazmanın iğne oyalı öyküsü, Asya’m
Aşk, süt gerdanına damlayınca, tanırsın beni,
Gün be gün, El oyması haki aşklar öykünür yüreğine
Okursan, okunulursan anlarsın beni,

ŞAH-I MARAN
Zamanın zembereğinde,
Kör örümcek dokur Manuka’nın şeceresini
Dadanırsa Vicdanın sütüne veledi zina…
Şahlansın damağımda Elif’in türküsü.
Açılır evvel ,ahir arasınca, Zeybeğin kartal kolları

FATMA DOĞAN

SAKAL ADASI ve DENİZ KIZI

Ey şair!
Gökyüzüm ağlıyor yine bu gün.

SARI YAĞMURLAR…
Eylülü sevmezdim hiç senden önce…
Sonbahardan da hazzetmezdim,
hazanı böyle sevmese şiirler …
Düşmeden kavruk yapraklar omuzlarıma…
Ve bir de sarı yağmurlar bırakmazdan evvel topukların,

SARI ZAMANLARDA SEVEBİLMEKTİ, ADAMLIK
Sarı bir zamandan,
derleyip topladım seni ,
Bilge başakların ,
yedi veren zamanlarından,
Ama sen cılızdın ,

Sür atını ,kalbim , de hayde,
az kaldı akşam sızıyor yüreğime kıpkızıl,
Yolculuk yârin gözlerindeki sürmeli sehere,
dört nala, dolu dizgin iz sürer ,süvari mevsimlerim,
kan ,ter içinde kalsam da, iflah olmaz meftunum.