ZAMAN-I NERİMAN 3 ASİYE
Bir alemi girdap, ezelin kısık gözleri
Beni ve ebedi içine çeken kurub
Sen güldükçe Zülal!
Bir sonsuzluk senfonisi titretir arşı
Bir hiçliğin hıçkırığı duyulur karşı surlardan.
ZAMAN-I NERİMAN / 4 YUNUS
Zerdebede, yosun kokulu zaman yutar sırrımı,
Bahr-ı ummanda, canımı balık…!
Ben depreşirim batınında, kımıl kımıl…
Kıp kızıl gün pişerken, dimağımın tandırında,
Çatlar, doydukça karnı arzımın…
ZAMAN-I NERİMAN 5/ KUYU
Zulemanın yüreğinde cevahirsin, ZÜLAL!
Kokun mihrace ağacında buhur…
Zennur bir tütsü gibi tütersin şahika kulelerimden…
Gece gözlü bir kuyu kadar derin ve kadim gözlerin
Çektikçe çeker içine, beni!
ZAMANIN SIRRI SIZIYOR, ASRIN KETUM DUDAKLARINDAN.
#fatma doğan
Zamanın sırrı sızıyor, asrın ketum dudaklarından.
Parmak uçlarımdan dökülen şiirlerim misali,
Akıyorum sana doğru istemsiz ve çaresiz
Sen belki bir çağsın bana, belki asır,belki
ZAMANI SARIYORUM, SAÇLARIN DOLANIYOR PARMAKLARIMA
Zamanı sarıyorum bir ileri bir geri,
Saçlarım dolanıyor bir yerlerde parmaklarıma,
Bulutların dikkatini çekiyor, yağmurlu gözlerim,
Ben gülümsüyorum yalandan.
ZAMANSIZ ŞİİR KUŞU
Ben,
bir şiir kuşuyum zamansız, bilesin
Tut kanatlarımdan,
uç azıcık
Bir gör,
FATMA DOĞAN
ZÜLFÜ KARAM
Akşam kızıllığı sardı al al ufku, boylu boyuna.
Yine gamlanıp, demlendi o al ateşte gönlüm,
Aydan önce doğupta, göründü ya menekşe gözlerin.
Yine kıskandırdın gecemi, küstürdün bana gülüm.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!