Fark etmeden Şiiri - Ömer Budak 2

Bazen insan kendine bile geç kalır,
Anlatacak çok şey olur ama
Hiçbir kelime yerini bulmaz.
Ben de öyle kaldım bir yerde,
Ne başladım yeniden
Ne de tamamen bitti içimde olan.
Zaman akıp gidiyor denir ya,
Aslında giden zaman değil.
İnsan yavaş yavaş eksiliyor,

Fark etmeden,

Sessizce.

Bir tarafım hala o günlerde duruyor,
Diğer tarafım ilerlemek zorunda.
İkisi birbirine yetişemiyor.
Bu yüzden içimde
Sürekli bir yarım kalmışlık var.
Ne kızabildim sana tam olarak,
Ne de unutabildim.

İnsan bazen en çok
Ne yapacağını bilmediği yerde yoruluyor.
Sorulmamış sorular kaldı aramızda,
Cevabı olmayan değil,
Sadece söylenmemiş olan.

Belki de en ağır yük
İnsanın içinde kalan sözlerdir.
Şimdi geriye baktığımda
Bir suçlu aramıyorum.
Bazı yollar zaten
Birlikte yürünmek için değilmiş.
Ama yine de insanın içinde
İnce bir düşünce kalıyor

Eğer biraz daha farklı olsaydı her şey,
Belki de bu hikayemiz
Yarım kalmayı bilmezdi.
Şimdi suskunlukla yaşamayı öğreniyorum.
Çünkü bazı duygular vardır ya,
Anlatıldıkça hafiflemez.

Onlar sadece
İnsanın içinde
Sessizce var olmaya devam eder.
Devam ettikçe yüreğine ateş düşer.