Eymen Özgüven Şiirleri - Şair Eymen Özgüven

Sıkılır sıkılır koşarım kitaplığıma
Tutar-çekerim bir kitabı anında.
Yakarım lambaları,dalarım sayfalara
Tutar-çekerim bir cümleyi anında.
Doğuştan “şair” yazmaz ya alnımda.

Çökmeden gece şehrin üstüne
Hokka hokka düşer bin dize.
Tartar akıl terazim
Dize gelir bir dize.
Bende tutar getiririm size.

Toparlamak lazım gelirdi
En temiz yerinden,
Toparlayamadık
Başladık yeniden.

Bir kılçığı ayıklar gibi
Usul usul ayıklayacaksın çevreni.
Değiştirecek kılığını - kıyafetini
Çevireceksin medeniyet'e dümeni.
Zaten sonra gelecek gerisi.

An asl B ile A 'nin arasında
Pekte bir fark yoktu
Ah benim akılsız başım
Ne diye bu küçük soru için
Bunca saat kendini yordu .

Tepeler boyu okudum
Senin sofranda mertçe doydum.
Sokaklarında büyüdüm
Kimi zaman koştum kimi zaman düştüm

Akıl terazimi sende süzdüm ,

Ne ekmek kalmış ne su ne de insan,
Demirden sopalar etmiş insanları hayvan.
Aktıkça kan kalleş,verdikçe salkım kardeşsin,
üçüncü dünya savaşı bu
sen görmedin,görmezsin.

Şimdi biraz daha uzak
Biraz daha yakınız her şeye
Uzatsak elimizi değeceğiz belki de
Hakkımız var şimdi
Günler sıraya girsin demeye
Şimdi biraz daha uzak

Çatlayıp patlayıp çekil odana,
Ört kapını bürün karanlığa.
Ağaç kadar sessiz olsun dilin,
Hedefler koy kendine,çalıssın elin
Anca böyle dağılır kederin.

yürüyorum ıssızlığın dibinden
Ne koşan var yanıma
Ne de tutan var elimden.
Öyle bir ıssızlıktayım ki
Nasıl anlatsam bilmem
Hani çıt dese dal