Eymen Özgüven Şiirleri - Şair Eymen Özgüven

Eymen Özgüven

sabah uyandığında sarıyorsa kolların yastıkları ya
Akşamdan kalmasındır ya da yardan ayrılmışsındır.
Varlığın rahatsız ediyorsa seni ya
Aşktan usanmış ya da savaştan bıkmışsındır. ve
Nalınlarını bir kez sürmüşsen ayrık otlarına
Artık sen,sen olmayı bırakmışsındır.

Devamını Oku
Eymen Özgüven

Kadehleri tokuşturdular,
önce kafaya dikip sonra yudumladılar,
Tüm gece tek mezeye dokunmadılar,
saat gece yarısını vurduğunda yek avaz
olmaz ilaç sine-i sad pareme'yi okudular.
Son nakaratta yorulup sustular..

Devamını Oku
Eymen Özgüven

Allı - pullu,pudralı
Anlı şanlı aktör çıkmalı,
Kapanmadan perde
Benimsemeli her kılığı.

yanarken ateş,Romeo olmalı,

Devamını Oku
Eymen Özgüven

Çalar zil
Gelir vakti gitmenin,
Faydası yoktur artık
Kara tahtada hüzünler biriktirmenin.
Sallanırken havada diploman
Gelmiştir zamanı paydos demenin.

Devamını Oku
Eymen Özgüven

Biraz çay biraz simit
Bugün kendine koyma limit.
Gez-Dolaş-Öğren
Öğlen olana dek gönlünce eğlen.

Bakıp akreple yelkovana

Devamını Oku
Eymen Özgüven

Gözlerin görüyor mu,dal gitsin kitaplara,
Açık mı dilin,konuş gitsin ortamda,
Aç bırakma kendini,ye kararınca,
Başka türlü delirir insan mapusta.

Devamını Oku
Eymen Özgüven

Yaşayacaksan alabildiğine yaşayacaksın
Verebildiğine değil !
Verdiğin kadar alacaksın yaşamaktan.
Mesel arıdan bal,kuştan yuva yapmayı öğreneceksin,
Elinden gitti diye çok şeyler üzülmeyeceksin.

Devamını Oku
Eymen Özgüven

Düşse elimden kalem
Şakır dilim,
Karpuz dilim dilim
Batırmadan yiyelim.

Devamını Oku
Eymen Özgüven

Kutu kutu pense
Diyen çocuklar
Tuttular mı pense
şöyle devam ettirir işveren
- Ya elmamı yerse ?

Devamını Oku
Eymen Özgüven

Yetişmiyorsa işler
Tersine çevir kumları
Oturacaktır rayına
Bütün çakıl taşları.

Devamını Oku