Eymen Özgüven Şiirleri - Şair Eymen Özgüven

Pir-i sultan kasvet
Gönlünden beni azat et,
Bir dar-ü volkandır içim
Can evime biat et

Fazla geldi aşım
Genç yaşta çok ağrıdı başım.
Kendimi bildim bileli
Kurumaz oldu yaşım.

Yalnızsan
Yapışırsın direklere
Ve sımsıkı sararsın ellerini
Karışarak günle.

Derdi bitmez dünyanın,
Tek sıhhat var elde
O da gitti gider yarın.
kuzu külhanbeyi dolaşır ortada
usun firarı yakın.

Ne diye sallanır durur ağaç
Ne bahçe yeşil
Ne can canana muhtaç.

Bodur gövdeli çalıların
Ardından çıktı,
Portakal kokulu aşkımız
Bugün yine çok şıktı.

Aşk,dudakta kaldıkça aşktır
Kalbe indikçe zehir.
Dökülmesin dudaklarından kalbine
Eder seni esir.

Ürpererek aydınlandı oda;
Güveler yemiş kitapları
Bomboş kalmış masa,
İlkgençlikten bihaber ranza...
Ağla gözlerim ağla
Yürek dayanmaz buna.

Günaşırı yıkanırdı
Mütemadiyen ağlardı
Gülümsese aptalın teki
Onun için yine kardı.

Ayacıklarımda baloncuklar
Açılmış durur önümde kitaplar
Satır satır ararım seni
Düşer gözümden eski sevdalar.