Ahraz bir gün yazıyor,
ahraz bir duygudan,
ahraz satırlarına.
Ürkmüş, korkmuş bir sevdadan,
yorulmuş, kırılmış bir bedenden.
Alev alev yanan yürek acısından,
solmuş bir gül edası sözleri var dilimde.
Solundan bir âşık edası,
sonbaharda doğmuş sanki yüreğime.
Oysa dua dua bağırmıştım,
yedi cihan duymuştu sesimi.
Bir sen duymadın
sel olan sözleri.
Yokluğuna dönüşen bir sesleniş edası içindeyim.
Yolunu, hedeflediği bir yolcunun edası içindeyim.
Kayıp bir günün sıvısındayım,
siyahın beyazının tanımadığı rengindeyim.
Damla damlacıklarımla savaşır gözlerine,
Sağanak Sağanak âşık yüreğim yüreğine.
Bir yanım Fırat, bir yanım Dicle,
sesim yankılanır gökyüzü naralarına.
Sesim kulağında kısılır.
Bir duysan beni,
bir işitsen senli sözlerimi.
Bir istersin sana koşan seslerim.
Tama etmem yokluğuna,
tamamlanamam sensiz.
Ben yarım kalırım,
yaralanırım.
Arş anı seni ne kadar özlediğime,
gökyüzünde uçan kuşların yaşandığına.
Rabbimin senli sözlerime,
senli çırpınışlarıma,
sen dolu çaresizliklerine.
Ahraz bir âşığım işte sevgili.
Ahraz bir lisan sözlerim.
Kayıt Tarihi : 24.03.2026 21:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!