Yalan, yalan yar yalan
Üç kuruşluk dünya yalan
Ne kazanırsan kazan
Üç arşın kaput bezi sana kalan
Yalan,yar sevdan yalan
bom boş kalmış sokaklarda
adını kaldırımlara söyledim
gecenin koynunda uykuları rüzgara
yıldızlar kadar uzak bedenini
düşlerime hapsettim
olmazlarda sevdim seni
Ben seni buğday başağı gibi sevdim.
İçimde sakladım seni en değerlimdin
Ben seni
çeltik gibi sevdim olmazlar sularının içinde
İçimde sana can verdim
Beyaz bayrak açtım hayata ve sana
Teslim oldum istediğin gibi
Silahım yok elimde vurmana gerek yok
Bir buket gül almakta istemedim
Sarıp sarmana da hiç gerek yok
İstediğiniz gibi olsun her şey
Koparıp aldıklarına
İçim yanmadı mı sandın
Bırakıp giderken
Ardına baka kaldım
Kırılacak dalım kalmadı diye
Sen beni bittim mi sandın
Coşarak yaşayamazsa insan
Eskisi gibi gülmez,yediğinden aynı tadı alamazsa
Bakışları boşlukta kaybolursa
Bir eksik vardır hayatında
Mutluyum dediği anda birden gözleri doluyorsa
Bilmezsin sevdiceğim
Nedir bilmediğim diye sorma
Yaşamamışsan özlemi
Hasret ateşini bilmezsin
Şiir okuma boşuna
Bir gün siyah gözlerinde sevgi yerine
Nefretleri sunacağını bilsem
Gözlerine hiç bakmazdım
Gül kokunu içime çektiğim her anımda
Bana verdiği huzurun bir gün olup
Kokuşmuş ihanetlerin kokusunda
Bir ben değilmişim perişan
Sevdanın yangınında yanan bir ben değilmişim
Alev saçlarında rüyalarını saklayan
Dağlara umut bağlayan bir ben değilmişim
Hilal kaşlarındı büyülü gözlerini saran
Bir Bilsen
Ey zalim sevgilim
Beni bıraktın bırakalı ne uykularım kaldı
Nede içten gülüşlerim
Sensiz olmadığını anladım anlayalı
Kaçtı bütün tatlarım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!