Ellerimin arasındaydın aslında
Seni boş hayallerde ararken
Olmazları zorladım hep
Düşündüğüm gibi olmanı istedim.
Görmek istediğim gibi de düşledim seni
Anlık istemiyordum belki bir çok şeyi
Alışmak istedim yokluğuna
Kahır etmeyi bıraktım
Artık aşk şiiri de yazmayacağım
Kendimi adamayacağım sana
Söz verdim arasan da konuşmayacağım
Ne güzel yüzünü görmek istiyorum
Elden bir şey gelmeyip
Gücümüzün yapacakları yetmediğinde
Umutlarımızı,ihtiraslarımızı akıp götüren
Hep göz yaşlarımız oldu
Analar doğurdu tarih yüklü toprakta
Silmedim hayatımdan seni
Silemedim o güzel gözlerini
Söz vermedim sana
Nasıl unuturum ki seni
Uçurtmalar uçuruyorum
Doğmamış çocuklarıma bir Güneş yok
Ufuktaki yıldız düşmüş al kanına
Bir şimşek gibi alıp gitmiş ölüm
Bozkırımdaki kurt ulumasını
Çakalların çemkirmesi keser olmuş
Yaban kuşu, karda kışta kalan
Bağrını soğuk yellere vuran
Donsun kanadın,ayağın
Konduğun yerde kalan
Vicdansız demek geliyor içimden
Hatta insafsız mı desem
Şu ölümlü dünyada değer mi çektirdiğin
Değer mi yaşattıkların
Yok muydu dünya üstünde
Senden başka yar olacak
Gece örmüş ağını garip neylesin
Gündüz ekmeğini bulamayan
Gece neylesin
Toprakmış ayıbı örten
İnsanı kendine yar edinen
Örtünecek yorganı göremeyen
Annenin doğum sancısı gibi
Toprağın bağrından
Utangaç ve bütün masumiyetiyle
Çıkıveren bir çiçek olmak
O kadar acı ve uğraşa değecek
Bomboş gelen dünyada bir ömür bulmak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!