Bilseydim vefasız olduğunu
Sana gönlümü bağlar mıydım
Senin için yanar mıydım
Dağladığın gönlüme
Yangınlar içinde kalmışken
Senin için su sıkar mıydım
Koparıp aldıklarına
İçim yanmadı mı sandın
Bırakıp giderken
Ardına baka kaldım
Kırılacak dalım kalmadı diye
Sen beni bittim mi sandın
Coşarak yaşayamazsa insan
Eskisi gibi gülmez,yediğinden aynı tadı alamazsa
Bakışları boşlukta kaybolursa
Bir eksik vardır hayatında
Mutluyum dediği anda birden gözleri doluyorsa
Boşluğu bilir misin?
Uçsuz bucaksız uzayıp giden düşünceleri
Sonu olmayacakmış gibi bir türlü bitmeyen
Uykusuz geceleri
Bilir misin?
Bir gün siyah gözlerinde sevgi yerine
Nefretleri sunacağını bilsem
Gözlerine hiç bakmazdım
Gül kokunu içime çektiğim her anımda
Bana verdiği huzurun bir gün olup
Kokuşmuş ihanetlerin kokusunda
Bir ben değilmişim perişan
Sevdanın yangınında yanan bir ben değilmişim
Alev saçlarında rüyalarını saklayan
Dağlara umut bağlayan bir ben değilmişim
Hilal kaşlarındı büyülü gözlerini saran
Bir Bilsen
Ey zalim sevgilim
Beni bıraktın bırakalı ne uykularım kaldı
Nede içten gülüşlerim
Sensiz olmadığını anladım anlayalı
Kaçtı bütün tatlarım
Yitirmeler hep acı verir insana
Bir iple bağlanır duygu çuvalının ağzı
Bilinmez bir yerlerde asılır düşünceler
Bir boşluk oluşur derinlerde adı yitik olur
Açmış gonca gülün sonbaharıdır mevsim
Değmezsin biliyorum ama
Biliyorum da içime düşen acıdan rahatsızım
Huzursuzum ve mutsuzum
Söylemeye gerek yok aşağılıksın aslında
Onca yıl senin için mücadele edip her şeyi
Her gece gönül penceremde uzanırım yanına
Hisseder seni bu gönül acın çöker benliğime
Gönül penceremde seyre dalar okşarım saçını
Sen,sen var ya bir tanem
Yokluğunda yaşarım seni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!