Düşündün mü hiç denizde bir dalga olmayı
Sahile vururken kaybolup yok olmayı
Seni seyreden insanları selamlamayı
Sesini dinleyene masal olmayı
Denizin içindeki yosunu sallamayı
Ay ışığında bir pırıltı olmayı
Ağırlığınca altını verseler sana
Harca istediğince deseler
Bedel olarak
Gözle göremediğin amansız bir mikrop içirseler
Verilenin mutluğunu ne kadar yaşarsın yüreğinde
Altının ne kadar değeri olur
Yollara bıraktığın sevgimle
Çekip gittiğin gibi
Dön gel,
Sen gel başka bir şey istemem
Gün batımı bırakıp gitmiştin
Hayal etmeseydim seni nasıl tanırdım
O güzel yüzünü nasıl görebilirdim
Mazi gözlerinin beni hapsedişini
Sarı saçlarının ışıltısını
Pamuk ellerinin beni sarışını
Dilinle ağırlayışını
Yüreğimi yolundan aldım
Sırtım sana dönük
Küskünlüklerimi heybeme doldurdum
Gidiyorum.
Uzaklaşırken gidişini seyredip
Umursamazdı gidişin
Gel demiştin ardım sıra
Gedişlerin acısını yaşamıştım
Gel diyorum şimdi acımı dindir
Kardelen oldum dedin dünyada
Geçen zaman
Geri ver benden aldıklarını
Gençliğimi,boşa harcanan zamanlarımı
Ve,
Sevdiğimi geriver bana
Yaşattığın bunca güzel anımı
Yalnızlığıma perçinlediğim sevdiceğim
Gidiyormuşsun.
Oysa kalmanı ne kadar istemiştim bir bilsen
Bir gül kadar güzeldi sevdan
Masum çocuk kadarda saf ve temizdi
Satıyormuşsun hasreti uçsuz bucaksız yollara
Bir garip dünyaya açmışım gözlerimi
Anlamlar vermeye çalışmışım
Bitmeyen nedenlere harcamışım en anlamlı yıllarımı
Son olur dediğim her acıya bir kez daha düşmüşüm
Her ayrılığın ardında boynu bükük yürümüşüm
Karanlıklar içinde sessiz atarım adımlarımı
Kaçırırcasına alıp götürmek ister sert esen rüzgar
Korkularım tedirginleştirir gecenin ayazında
Düşünceler uzaklaşır soğuk eser rüzgar,kan kokusu burnumda
Hayat solmuş karanlığın varlığında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!