Güneşin doğuşunu seyrettim senin için
Elimde fotoğrafın
Şafağın sökülüşü senin dünyama girişini andırdı
Gözlerim doldu hıçkırarak ağladım beni affet
Bakamadım bir daha
Dünyamı aydınlatışını tekrar yaşamaya cesaret bulamadım
Karmaşık duygular içinde yaşıyordum
Yavaş yavaş küçülüyordu dünyam
Bir yanım yok olup gidiyordu
Bir gün bir ses ruhumu bülbülün sesi gibi okşadı
Göçük altında kalanın ışığı görmesi gibi
Büyük bir mutluluktu o an
Kara gözünde ben beni buldum
Dünyalar sığdırdım dar canıma
Göz yaşımı tutamadım ağladım
Ben sana doyamadım bu gün
Ateşle suyun sevişmesi bizimkisi
Güneşin geceye olan aşkı sanki
Doruklardaki karın ovadaki çimene özlemi
Kavuşma türkülerin gelmeyen sevgilisi
Hasret kokar kazakların şimdi
Sorma
Boynumda yıllarca taşıdığım tasma
Verdiğim sözdü,
Tamam diye attığım imzaydı aslında
Ne bir üstünlük nede bir riyaydı
İçtendi tüm verilen sözler
Benim yerime de sev
Ben benden geçmişim yaşamak tat vermez olmuş
Sevgi çok uzak kalmış yaralı yüreğime
Sen aldırma benim yerime de sev
Çorak bozkırlara doğru koş
Bozuk plak gibi seni anıyorum gece gündüz
Her anımda
Sesini dinliyorum sanki tekrar,tekrar çalan parçada
Sözler ezberimde hep tekrar ediyorum eşlik ediyorum sana
Bana sen lazımsın” derken sözler bir başka çıkıyor dudaklarımdan
Kalbim bir başka çarpıyor işte o an
Sen olmasan da yanımda
Ellerinle elimi tutmasan da
Gözlerinin parıltısını görmesem hiç
Benim sevgim yeter bana
Cesaretin yoktu aşka
Havanın renginin önemi yok bugün
Bakışlarımdaki durgunluktan değil denizin sessizliği
Düşüncelerimdeki kimsesizlik ve yorgun düşünceler
Sensizlikten daha güzel bu gün
Sana soramadığım soruları
Mutlumuyum diye sorma kendine
Yüzünde tebesümü görebiliyorsan aynada
Gözlerinin içinde hala parlayan bir ışık
Attığını hissettiğin kalbin
Yaşamaktan haz aldığın bir dunyan varsa
Doğan güneş hala ilk ışık veriyormuş gibi doğuyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!